ShinkuMote

บางคนชอบพูดว่า กูไม่เข้าใจคนอื่นเลยวะ

บางคนชอบถามว่า เมิงเข้าใจมันมั้ย? 

บางคนก็บอกว่า กูว่ากูเข้าใจมันนะมันก็แบบนี้แหละ

แต่กูคิดว่า พวกเมิงมาถามกูเนี่ยเมิงเข้าใจสิ่งที่เมิงคิดถึงมันๆๆ ทั้งหลายที่เมิงถามกุแล้สหรอ 

เมิงเข้าใจ แน่แล้วหรอว่า เมิงอยากจะรุ้จริงๆว่าแม่มคิดยังไง? ทั้งๆที่ 

บางทีเมิงก็ไม่ค่อยจะเข้าใจตัวเอง

บางครั้งเมิงก็ถามกูว่า เหรี้ยแม่มกูไม่เข้าใจตัวเองเลยวะทำไมกุต้องยอมเค้าด้วยวะ

บางครั้งแม่มอีกคนก็ถามว่า ทำไมมันไม่ยอมกูบ้างวะกูยอมแม่มสาระพัด

กูคิดว่าเมิง ๆๆๆ ทั้งหลาย คุยกันให้รู้เรื่อง แล้วก็ทำความเข้าใจ กับสิ่งที่คิดก่อนจะ ถามกุก่อนมั้ย? 

ขนาดกูยังไม่เข้าใจตัวเองเลย 

กูยังไม่เข้าใจเลยว่ากูคิดอะไรอยู่

กูกลัวอะไรอยู่

กูกลัวการเริ่มต้น? หรอ

กูกลัวการจากลา? หรอ?

กูกลัวการเปลี่ยนแปลง ? หรอ?

หรือกุกลัวเค้าไม่รักกูกันแน่? 

กูยังไม่รู้เลยว่ากูจะถามเค้าดีมั้ย? 

กูก็ คิดในคำถามพวกนี้มาตั้งนานแล้ว กูยังแยกแยะไม่ได้เลย เมิงว่าที่เมิงถามกุสาระพัดอย่างเนี่ย

กูจะตอบให้เมิงได้มั้ยย ขนาดกูยังตอบตัวเองไม่ได้เลย

จริงๆ คำตอบ ของเรามันก็แค่ กล้าถามมั้ย? กับการ กล้าตัดสินใจมั้ย? แค่นั้นหละ

เพราะคำตอบเราไม่ได้เป็นคนตอบ เราแค่รับฟังคำตอบจากคนที่เราถาม เรื่องง่ายๆแค่นี้เอง

แค่นี้เอง และก็แค่นี้เอง

แต่สิ่งที่ตามมาจากการถาม ที่อาจเป็นคำตอบที่น่ากลัวที่สุดคือ มันไม่เป็นในแนวทางที่เรา คาดหวังไว้ นั่นหละ

เพราะมันจะเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างที่เรา คิดคะเนเอาไว้ 

แค่เพียง เข้าใจ ที่เราคิด

กล้าที่จะพูดในสิ่งที่เราคิด

และก็กล้ารับฟังในสิ่งที่เค้าตอบจากที่เค้าคิด 

แค่นั้นเองไม่เห็นยาก 

ปราโมทย์ คิดว่ามันไม่ยาก มันยากตรงที่ ไม่กล้าพูด

เค้าคนนั้นก็ยังเป็นคนสำคัญๆอยู่นะ แต่แค่เค้า จากไปในรูปแบบเก่าๆ ที่เราและเค้าบอกกัน

เค้าที่กลับมา . . ไม่สิ ไม่เคยจากไปในความรู้สึกของเรา เพียงแค่ กลับมาในรูปแบบใหม่ๆในความรู้สึกของเค้า…

เค้าดูมี ความสุข มีอารมดี มีชีวิตที่ ดูแล้วไม่ได้ทุกร้อนอะไรมากมาย

ตัวฉันนั้นก็ ยังอดเป็นห่วงไม่ได้กับเค้า ก็ยังห่วงอยู่หละนะ

บางทีเค้าเดือดร้อนเค้าก็โทรมา หาแต่บางทีก็แค่โทรมาปรึกษา ในยามว่าง

แต่ฉันก็เข้าใจนะเพราะ มันเป็นแบบนี้มาตั้งกะต้นแล้ว

ทำไมกันน้า ทำไม เธอถึงไม่ คิดบ้างว่า เราก็มีความรู้สึก เหมือนกัน

ณ ตอนนี้ เธอได้มีคนกำลังจะมารับไปแล้ว แล้ว ฉันก็ยัง คงยืนมอง จากที่ตรงนี้ เสมอ

ยามใดที่เธอเสียใจ เศร้าใจ ก็ยังโทรมาหา แต่คนรับนั้น เศร้าใจเพียงใดกัน

ผ่านไปแล้ว

ผ่านไปนานแล้ว แต่ยังคงรู้สึกเหมือนเมื่อวาน

มันไม่เคยผ่านไปเลย ไม่เคยผ่านไปได้จริงๆเลย ยังคงติดอยู่กับห้วงเวลานั้น เหมือนเดิม

ฯ ลฯ